من فقط به قلب سوخته ی خود اجازه می دهم که از علی سخن بگوید و فقط به حرمت عشق جرات می کنم به علی نزدیک شوم .
چه کنم که سرتاپای وجودم در آتش عشق او می سوزد .هر وقت که نام او بر زبان می رانم یا یاد او بر دلم می افتد، به خود می لرزم، اشک از چشمانم فرو می چکد، آتش دردناک و لذتبخشی وجودم را فرا می گیرد، در او محو می شوم، عاشقانه با او راز ونیاز می کنم، و روحم آشفته وار علی علی می گوید ..." شهید چمران " ای خدای ای خالق مولا علی
از کنارت نیست راهی تا علی
من تو را می خوانم اما بر زبان
می رود بی اختیارم، یا علی
سرخوشان در مدح او: شاید خدا !
خامشان در وصف تو: گویا علی !
" سید حسن حسینی "
