حتما شما هم ماجرای جدا کردن خلخال از پای بانوی یهودی در زمان حکومت امیرالمومنین (علیه السلام) را شنیده اید !
حالا اگر ماجرایی صدها و هزاران برابر بدتر از این در بلاد مسلمانان اتفاق بیفتد، مرد مسلمان چه واکنشی نسبت به آن باید نشان دهد؟ اگر 260 کودک مظلوم و بی گناه فقط به دلیل ممانعت کفتارهای صهیونیست از ورود غذا و دارو به نوار غزه جان خود را از دست داده باشند، مرد مسلمان از این غصه چه باید بکند؟ اگر به شما بگویند در سرزمینی که روزگاری قبله اول مسلمین بود کودکان بی پناه اهداف زنده تمرین تیراندازی جمعی غاصب جنایتکار بی هویت هستند، چه حالی به شما دست خواهد داد؟
این یکی ایران را اشغالگر می نامد ، آن یکی نامش عبدالله است اما به عبدالشیطان بیشتر می ماند؛ کارش پناه دادن به منافقین و لو دادن اطلاعات حزب الله است و آن شیخ دیگرشان با تشکیل کنفرانس ادیان و با کمال افتخار به دست دادن با سر دسته صهیونیست خود را در خواب عمیق زمستانی برده اند !
این نوادگان همان ها هستند؛ همان ها که دلارهای نفتی خود را برای نجات آمریکا و متحدانش از منجلاب مالی روانه آن سرزمینها می کنند .
آن حضرت فرمود : اگر مردی از غصه این قصه بمیرد ، جا دارد .
" جام جم "
